Mike's profilewELcOmE tO miKE's sPAcE ...PhotosBlogLists Tools Help

Mike Raomanachai

Occupation
Interests
Hi. I'm Mike. I'm Thai, but now I live in NY, USA. I like travel and food. Please write short comment when you finish reading myblogs. ^^ " The sucessful doesn't always pave with roses."
See more about me

wELcOmE tO miKE's sPAcE (Warm heart in the chill wind)

>"In The End"<
Photo 1 of 1

Windows Media Player

Universal Video

Loading...
1/26/2007

Hello again

Hey Everyone
 
Since I didn't update this space for so long. I'm just very busy at the university. I have so many homeworks to do and it's very hard for me to update this space often.
 
Otherwise, I often update myself in myspace >> www.myspace.com/hypoboyz <<
 
 
 
 
10/20/2006

Brooklyn: Hip-Hop City

Are you Hip-Hop and rap fan? Are you crazy in Beyonce, Jay-Z, Kanye West or LL Cool J?
 
Do you know what town is the origin of Hip Hop and Rap?
 
The answer is "BROOKLYN"
 
I've been to Brooklyn, one of the NYC part more than 3 times. This area of New York City has many type of cultures, such as Asian, African-American, Hispanic, European and many more. I really like Brooklyn because it has a very cool dance club that I've been with my friends. Even it's not that good for exchange student. hahaha, anyway I love that place because there has a very cool DJ and cool music, especially HIP-HOP!!!. I love hip-hop so much because it's the best kind of music for me to communicate with my friends and dance with them. No one can't say NYC is not the Hip Hop City! Because you can see all around NYC has hip hop dancers that dance for money on the road or at Central Park, Battery Park in Manhattan, or Coney Island and some places in The Bronx.
 
Anyway... If you are a hip-hop fan and you have a chance to go to USA. Don't forget to visit Brooklyn!!
 
10/5/2006

On the way move... Long Island Railroad

Today, I feel kinda miss one thing in New York where I have been for a year for an exchange student. It's just the feeling that I want to remember.
 
When people think about NY transit, most think about New York Subway in Manhattan, Brooklyn or Queens. But don't you think the other way to travel around NY Metropolitan Area? Some people might not know about "The Long Island Railroad" the commuter train mass transit on Long Island.
 
Long Island Railroad was a part of my life in New York. It's just the best way for me to go to New York City without my host mom drove me. (As usual I take the train most of the time) It's the one choice if people want to travel to the suburban area of Long Island fast and comfortable in the reasonable cost. I always took the LIRR to Manhattan to hang out with Keng and Pan, for AFS orientation.
 
Penn Station is the main hub station of LIRR located underground of Madison Square Garden between 34th street, 7 avenue and 8 avenue in Manhattan. One other hub station is Jamaica Station located in Jamaica town of Queens on Long Island.
 
When I took the train from my town's station to Penn Station, I usually take the subway from there to Grand Central Terminal, the another train station located between Lexington Ave and 42nd street to meet Keng. One of the meeting spot that I usually meet the other friend, Pan, is The Starbucks in Penn Station.
 
Sometimes I think I went to NYC just wasting money and hang out with friends. But I think I really like NYC so much. Because there has so many things to do in the city such as eating, sight seeing, relaxing, and the especially shopping!!!. Chinatown and Times Square are two of the most shopping spots for me, Pan and Keng.
 
Anyway, Long Island Railroad made my journey in the U.S. like I never did in Thailand before. When I was happy, Long Island Railroad brought me to the happiness, when I'm lonely, I listened music on my Ipod while I rode them and when I arrived at my town's station, one smiling face welcome me on a car was my host mom who picked me up. When I'm sad LIRR brought me to my friend's house in the city and stay overnight with them. I just want to thank you LIRR that made one of the best experience for me.
 
Mike Raomamachai (Tonmai)
7.07 PM Thailand Time 10-5th-2006
6/23/2006

หน้าสุดท้ายของหนังสือผจญภัย เริ่มต้นใหม่หน้าหนังสือความสำเร็จ

หน้าสุดท้ายของหนังสือผจญภัย เริ่มต้นใหม่หน้าหนังสือความสำเร็จ

 

สวัสดีครับเพื่อน ๆ ที่น่ารัก ทุก ๆ คน

 

อีกเพียงแค่ 1 สัปดาห์เท่านั้นที่ต้นไม้จะกลับประเทศบ้านเกิด คือประเทศไทย นั่นเองครับ จากเวลา 11 เดือนในสหรัฐอเมริกาในฐานะนักเรียนแลกเปลี่ยน ผมก็ได้ประสบการณ์มากมายอย่างที่คาดไม่ถึง ไม่ถือว่าเสียเวลาไปเปล่าประโยชน์เลยครับ มาดูกันว่าผมค้นพบอะไรบ้าง

 

  1. ผมค้นพบว่าคนบนโลกนี้มีความแตกต่าง เชื้อชาติ สีผิว ฉะนั้นการเหยียดผิว หรือชนชั้นนั้น เป็นสิ่งที่มนุษย์อย่างเราไม่พึงกระทำเป็นอย่างยิ่ง ในฐานะเพื่อนร่วมโลกเราต้องช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ตามกำลังความสามารถ
  2. ผมค้นพบว่าตัวเองนั้นสามารถทำอะไรได้มากกว่าที่คิดไว้ ทั้งเรื่องการเรียน กิจกรรม กีฬา โดยการมา USA ทำให้ผมเกิดความกล้าที่จะท้าทายสิ่งที่ยากๆ เช่น ลงวิชาเรียน AP เป็น Varsity (นักกีฬาโรงเรียน) หรือเข่าร่วมวงดนตรีโรงเรียน ทำกิจกรรมบำเพ็ญสาธารณะประโยชน์ต่อชุมชน สังคม ก็ตาม เป็นสิ่งที่ผมไม่เคยทำมาก่อนในประเทศไทย แต่เป็นสิ่งที่ผมภูมิใจว่าผมก็ทำได้เหมือนคนอื่น ๆ เช่นกัน
  3. ผมค้นพบตัวตนของตนเองว่าอนาคตของผมจะเดินทางไปอย่างไร ผมค้นพบว่าตัวเองอยากเลือกที่จะเรียนทางด้านไหน ถนัดด้านไหน ชอบด้านไหน ทำสิ่งไหนที่ทำให้เราสนุกไปกับมัน เรียนรู้ไปกับมัน และสิ่งนั้นจะเป็นประโยชน์ต่อเราในอนาคต
  4. ผมค้นพบว่าการได้มาซึ่งความสำเร็จนั้น ต้องใช้เวลา ไม่สามารถคลิ๊กปั๊บติดเหมือนคอมพิวเตอร์
  5. ผมค้นพบว่ากำลังใจจากครอบครัว คนรอบข้าง เพื่อน ๆ ครู อาจารย์ สำคัญต่อผมขนาดไหน

 

แล้วเพื่อน ๆ หล่ะครับ ตลอดเกือบ 1 ปีที่ผ่านมาได้ค้นพบตัวเองหรือยัง? หวังว่าเพื่อน ๆ คงจะได้ค้นพบตัวเองบ้างไม่มากก็น้อยนะครับ อย่างน้อยในฐานะนักเรียนแลกเปลี่ยนเราน่าจะได้อะไรกลับไปบ้าง สุดท้ายนี้หนังสือผจญภัยเล่มนี้จะจบลงแล้ว แต่หนังสืออีกเล่มกำลังจะเปิดใหม่สู่ก้าวแห่งการผจญภัยที่ท้าทายมากขึ้น สนุกมากขึ้น น้ำตามากขึ้นก็ตาม แต่มันจะเป็นหนังสือที่เต็มไปด้วยประสบการณ์ล้ำค่าที่ผมจะจดจำไปตลอด

 

รักเพื่อน ๆ และทุก ๆ คนครับ

Peace

ต้นไม้ AFS 44 USA

6/11/2006

Prom and Graduation (School Part 3)

Hello everyone
 
This blog I'm going to write in English in case my American friends coming. This year and all of my exchange experience would not be sucessful if I don't have all of my friends, teachers, my pricipal Mrs.Schoman who choose me from AFS to be an exchange student at Friends Academy, Mr.Morris who gave me a diploma, Doc.Lifshitz who is the best math teacher in my life and who I borrowed a calculator for a whole year, Ms.Lapointe who always helps me with transcript and college application, Mr.Dugger who opened heart for US colleges and took me to take TOEFL. Mrs.Newitt who help me and thank you for give me so much knowledge and fun in AP Bio class. Mr.Lape who spark the new thought of American Culture and Religion. Mr.Crocco my best English teacher. Ms.Gillies who always smile during Economics class. Ms.Mayer who is so creative and helpful with graphic design and web design classes. Mrs.Clark who helps me with financial aid. Mrs.Kolodner, My marine bio teacher who explorered more than just Marine Bio, and all of the faculty that always watch me and help me and give me smile. I'm going to remember this forever.
 
I also want to thank you all of my friends, class of 2006 who were welcoming me the first day of school and always have fun with me. You guys are so amazing. All of you guys, I'll never forget you guys all, especially Mike Cox, Gia, Alexandra Kelly, Jen Wagner, both Brian, Chris, Chelsea, Ally, Henry, both Jared, Sam Zusy and Sam Lavine, David Broxmeyer, Julia, Julie, Kyle, Alison, Jean Beau, Amber, Joey, Carly, Melisa, Kelly, Jenny and all of senior class of 2006, you are my best friends.
 
Hopefully that I'm going to visit you guys next year and don't forget to keep in touch!! We are RedBlack, FA!!
 
Love,
Mike
6/5/2006

Before Prom and Graduation (School part 2)

สวัสดีครับเพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ กับครอบครัว ที่รักของผม
 
ตอนนี้ก็เหลือเวลาสามอาทิตย์ ต้นไม้ก็จะกลับไทยแล้วครับ เวลาก็ผ่านไปเร็วอย่างบอกไม่ถึงเลย อาทิตย์นี้ก็จะมี Prom กับ Graduation แล้วหล่ะครับ
 
วันนี้ (วันอาทิตย์ ที่ 4 มิถุนายน) ที่โรงเรียนมี Senior Brunch กับ Friends Family Reunion ครับ เป็นประเพณีของโรงเรียนทุกๆ ปีที่จัดสืบทอดมาเป็นร้อยปีแล้วครับ โดยเริ่มที่นักเรียนทุกคนก็ต้องแตงตัวตามระเบียบของโรงเรียนตามปกติครับ มากับผู้ปกครอง แล้วก็อาจารย์ กับคณะกรรมการสมาคมผู้ปกครองและครู นั่งอยู่ข้างหน้า นักเรียนนั่งถัดมา ผู้ปกครองนั่งหลังนักเรียนครับ สถานที่ก็คือ Quaker Meeting House ครับ โดยเพื่อน ๆ หลาย ๆ คนที่พอจะทราบจาก blog ก่อน ๆ ว่า Quaker Meeting คืออะไร ก็คงจะทราบดี เป็นเหมือนพิธีการทางศาสนาครับ โดยทุกคนที่นั่งใน Meeting House ต้องสำรวม สงบ โดยใครก็ได้สามารถยืนขึ้น เพื่อส่งสารเกี่ยวกับความสันติสุข ความรักเพื่อนมนุษย์ และความปราถนาดี ผ่านผู้ที่นั่งใน Meeting House ครับ โดยพิธีนี้ก็กินเวลาไปได้ 1 ชั่วโมงครับ หลังจากนั้นก็มีการถ่ายรูป แล้วก็ชมภาพยนตร์สั้นเกี่ยวกับ Senior Class 2006 ครับ จากนั้นก็ทานอาหารเที่ยง วันนี้ก็ไม่มีอะไรมากมายครับ
 
นอกจากรู้สึกเหนื่อย ๆ มาจากหลาย ๆ วันที่นั่งทำ Project แล้วก็ Presentation เมื่อศุกร์ที่แล้ว ทุกอย่างก็ผ่านไปด้วยดีครับ ตอนนี้ได้ครุยกับหมวกมาแล้วครับ เสาร์นี้ก็ Graduation หวังว่าคงจะได้ถ่ายรูปมาให้เพื่อน ๆ ได้ดูกันนะครับ ส่วน Prom นั้น ก็ไปจัดที่ Oheka Castle ครับ อยู่เมืองข้าง ๆ ครับ เป็นปราสาท ที่เศรษฐีน้ำมันชาว New York ได้สร้างขึ้น แล้วก่อนท่านเสียชีวิตก็ได้ฝากลูกหลานให้ใช้สถานที่นั้นเป็นสถานที่เพื่อประโยชน์ของคนทั่วไป ปัจจุบันก็เป็นโรงแรม รีสอร์ท กับสถานที่จัดเลี้ยงทั่วไปครับ แล้วก็เป็นประเพณีของโรงเรียนผมที่ผ่านมาหลาย ๆ ปี โรงเรียนผมจัดงาน Prom ที่นั่นครับ หวังว่าจะเก็บภาพสวย ๆ มาฝากไม่มากก็น้อยครับ
 
ความรู้สึกที่ผ่าน ๆ มากับการที่ได้มาเรียนที่โรงเรียน Friends Academy แห่งนี้ เป็นความรู้สึกที่พิเศษจริง ๆ ครับ ที่ได้มาอยู่โรงเรียนศาสนาที่เราไม่เคยรู้จักมาก่อน ได้โรงเรียนที่มีห้องเรียนขนาดเล็ก มีอุปกรณ์ครบครัน มีเพื่อน ๆ นิสัยดี ๆ แล้วก็มีกิจกรรมให้เลือกทำมากมาย ทำให้ตลอดปีที่ผมอยู่ที่นี่ไม่เกิดความเหงา หรืออาการคิดถึงบ้านที่ไทยมากนัก เป็นประสบการณ์ที่ผมขอใช้คำว่าหาไม่ได้ในโรงเรียนรัฐทั่วไปครับ หรือแม้แต่โรงเรียนในประเทศไทย แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นผมก็บอกเพื่อน ๆ AFS เสมอว่า เรามีโอกาสมาที่อเมริกาแล้ว เราควรไขว่ขว้าประสบการณ์ให้ได้มากที่สุด ทั่งเรื่องเรียน กิจกรรมต่าง ๆ หรือกีฬา เพราะว่าเราเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยน เรามีโอกาสมากกว่าเพื่อน ๆ คนอื่น ๆ ที่ไทย ในการค้นหาประสบการณ์แปลก ๆ ใหม่ ๆ ที่ใครต่อใครก็ต้องการ เราเป็น 1 ในจำนวนเด็กไทยเป็นหมื่นที่สมัครสอบ แล้วเราผ่านมาได้ตรงจุดนี้ จึงอยากให้เพื่อน ๆ ภูมิใจ และตระหนักเสมอว่า เราคือใคร เราอยู่ในฐานะอะไร พ่อแม่เรารักเราแค่ไหน คนอื่นๆ รักเราเท่าไหน เพราะฉะนั้น อย่าทำให้ท่านเหล่านั้นเสียใจโดยการไม่ตั้งใจทำภาระกิจนี้ ให้สมบูรณ์ นะครับ
 
รักครับ
จาก ต้นไม้
4/26/2006

Trains Story

เรื่องเล่าจากรถไฟ
 
เพื่อน ๆ ครับ บล๊อก หลัง ๆ จากนี้ไป จะเป็นการสรุปใจความเกี่ยวกับชีวิต ความเป็นอยู่ของผมตลอดปีที่อเมริกานะครับ งั้นเราก็มาเริ่มต้นเรื่องที่ 2 กันเลยดีกว่า...
 
รถไฟ Metro Rail - Long Island Railroad
คุณสมบัติ: รถไฟฟ้าปรับอากาศ เส้นทางรอบเกาะ Long Island, Queens และ Brooklyn
จำนวนตู้โดยสาร: 5 ตู้
รถไฟประเภท: รถไฟด่วน ระหว่างเมืองต่อเมือง
ราคาค่าโดยสาร: ตั้งแต่ $3 - $25 คิดตามระยะทาง/เที่ยว
สำคัญเพราะ: เป็นหนทางที่ไปเที่ยว NYC ได้โดยไม่ต้องพึ่ง host mom
ข้อดี: สะดวก เร็ว
ข้อเสีย: มีรถไฟเก่า กับรถไฟใหม่วิ่งปนกัน ถ้าเจอรถไฟเก่าก็ซวย ไฟติด ๆ ดับ ๆ แอร์ดับกลางทางก็มี - -*
 
รถไฟใต้ดิน MTA New York Subway
คุณสมบัติ: รถไฟฟ้าปรับอากาศ เส้นทางรอบ NYC, The Bronx, Brooklyn และ Queens
จำนวนตู้โดยสาร: 10 ตู้
รถไฟประเภท: ใต้ดิน ภายในเขต NYC
ราคาค่าโดยสาร: $2 ตลอดสาย/เที่ยว
สำคัญเพราะ: ขึ้นรถเมล์ใน NYC ไม่เป็นไง ก็มีทางนี้ทางเดียวแหละที่จะไปไหนต่อไหนใน NYC
ข้อดี: สะดวก เร็ว มีเส้นทางรถไฟวิ่งมาก
ข้อเสีย: สถานีสกปรก หยี๋... มีกลิ่นไม่พึงประสงในบางสถานี รถไฟก็เก่า ๆ กึก ๆ มีรถไฟใหม่แค่นิดเดียว
 
รถไฟ Air Train JFK Airport
คุณสมบัติ: รถไฟฟ้าปรับอากาศ เส้นทางจาก Queens และสนามบิน JFK
จำนวนตู้โดยสาร: 2 ตู้
รถไฟประเภท: ลอยฟ้า จาก Jamaica Station-ทุก ๆ Terminal ของ JFK
ราคาค่าโดยสาร: ฟรี ภายในสนามบิน JFK, $3/เที่ยว ภายนอกเขต JFK
สำคัญเพราะ: ไปรับเพื่อนที่สนามบินเองก็ต้องใช้บริการมันอ่ะนะ
ข้อดี: สะดวก เร็ว สะอาด เสียประกาศน่าฟัง
ข้อเสีย: น่าจะทำจอดหลาย ๆ สถานีหน่อย รถไฟออกจะน่านั่ง แต่ขี้เหนียวให้เฉพาะ JFK
 
รถไฟ Metro- Washington DC
คุณสมบัติ: รถไฟฟ้าปรับอากาศ เส้นทางทั่ว Washington DC ไปจนถึงบางส่วนของ Virginia และ Maryland
ราคาค่าโดยสาร: คิดตามระยะทาง
สำคัญเพราะ: ไปเที่ยว DC ก็ขึ้นไอ้นี่แหละ ไม่มีคนขับรถพาเที่ยว
ข้อดี: สะดวก เร็ว สะอาดมากก ๆ
ข้อเสีย: แผนที่ดูยาก ไม่บอกรายละเอียดทางภูมิศาสตร์ แล้วก็ location ของสถานีเหมือนของ NYC
 
เด่วจะมาอัพรูปกับเรื่องราวของเจ้ารถไฟจอมปัญหาใหม่ใน blog หน้านะครับ
ต้นไม้
4/21/2006

เรื่องความประทับใจของเรา 3 คน

สวัสดีครับ
 
ตอนนี้ก็เหลือเวลาอยู่สองเดือนกว่า ๆ แล้ว ที่พวกเราเหล่า AFS 44 USA จะกลับไทย บ้านเกิดเมืองนอน ของเรากันแล้ว สำหรับ blog ฉบับนี้ก็ขอเสนอมิตรภาพและความประทับใจของผม แล้วก็เพื่อนของผมอีก 2 คน ที่อยู่ใน Chapter/area เดียวกันของผมนะครับ
 
พวกเราทั้ง 3 คนก็ได้เข้าค่าย Oreintation ด้วยกัน ก็ประทับใจนะ วันนั้นที่เจอกันที่ S.John U ก็มีก้านแก้ว แพน เก่ง แล้วก็ปอม ซึ่งก้านแก้วได้โฮสที่ Ohio แต่เพราะว่าได้โฮสช้า เลยได้มาเข้าค่ายด้วยกัน ส่วน เก่ง ปอม กะ ต้นไม้ก็อยู่ Chapter เดียวกัน ในเขตบริเวณ Westchester/Long Island/NYC/South Connecticut area ครับผม ซึ่งเราทั้งหมดก็แตกกันอยู่แบบสุด ๆ เลย อย่างแพนก็อยู่ที่ Brooklyn-NYC ส่วนผมก็อยู่ที่ Oyster Bay-Long Island เก่งก็อยู่ขึ้นไปทาง Upstate New York ส่วนปอมก็ไปอยู่ซะไกลเลย รถไฟ Metro ไปไม่ถึง ผม แพน กับเก่งค่อนข้างจะเจอกันบ่อย ยกเว้น ปอม เพราะว่าปอมมา NYC ลำบาก เพราะไม่มีรถไฟ Metro ก็น่าสงสารปอมเหมือนกันนะ ไม่ค่อยได้เจอเพื่อน ๆ เพราะอยู่ไกลกว่าใครเค้าเลย แถมยังเจอโฮสที่ไม่ดีด้วย เป็นเหตุให้ตอนนี้ปอมก็ไม่ได้อยู่กับพวกเราแล้ว ปอมเปลี่ยนโฮสได้ที่ Rochester ครับ ทำให้ต้องย้าย Chapter ด้วยไปในตัว เราก็ไม่ได้เจอกันอีกหลังจากนั้น ตอนนี้ก็เหลือผม แพน แล้วก็เก่ง เป็นคนไทย 3 คนอยู่ใน Chapter นี้
 
ความประทับใจของพวกเราที่ได้มาอยู่ที่ area นี้ คงหนีไม่พ้น NYC แน่นอนครับ ผมก็ภูมิใจนะที่พวกเรา 3 คนได้มีโอกาสอยู่ใน Area ที่มี center ที่ NYC เวลามีจัดค่าย หรือกิจกรรมแต่ละที ก็เข้าไปจัดที่ Manhattan ซะทุกครั้ง จริง ๆ มันก็ดีอย่าง เสียอย่างนะ ดีตรงที่ว่าไปมาสะดวก มีห้างร้าน ร้านอาหาร ทุก ๆ อย่าง พร้อมหมด ข้อเสีย คือ ไม่สามารถหาที่ ที่เป็นสถานที่จัด camp จริง ๆ เหมือน area อื่น ๆ เวลามี Oreintation แต่ละครั้งก็ต้องนั่งในห้องประชุมแล้วก็คุยกัน แค่นั้นเอง กิจกรรมอย่างอื่น ๆ แทบไม่มีเลย มันเลยทำให้พวกเราเกิดความอึดอัดแล้วก็เบื่อง่ายซักนิดนึง ความแออัดของตัวเมือง NYC, รถไฟใต้ดินเก่าคร่ำคร่า จะพังเมื่อไหร่ก็ไม่รู้, คนที่เดินพลุกพล่านเต็มถนน, แสงสี คนแปลก ๆ ใน Times Square, ขอทานตามท้องถนน และสถานี Subway แทบทุกที่, วณิพกตามสถานี Subway ที่เล่นเพลงเพื่อแลกเศษเงินจริง ๆ สิ่งต่าง ๆ ที่ผมเล่ามากลายเป็นภาพชินตาของพวกเราไปซะแล้ว ผมมีโอกาสได้เข้าไป NYC แทบทุกอาทิตย์โดยรถไฟ Metro ที่มีสถานีห่างจากบ้านผม 2 ไมล์ ใช้เวลาในการเดินทางจากสถานทีเมืองผม ไปถึง NYC ประมาณ 45-50 นาที ถ้าให้ผมเลือกระหว่างอยู่ Long Island กับ NYC ผมเลือก Long Island มากกว่าครับผม เพราะว่าใน NYC มันแออัดเกินไป รวมถึงทั้งมลภาวะทางอากาศ แล้วก็มลพิษทางเสียง Long Island ค่อนข้างมีบ้านคนเยอะ มีต้นไม้เยอะกว่า แล้วก็ดูปลอดภัยกว่าอีกครับ ไม่ห่างจาก NYC เท่าไรถ้าอยากไปเที่ยวก็ไปได้ แต่ถ้าจะไปอยู่หลับนอนเลยคงไม่ไหว อันนี้ก็เป็นประสบการณ์อีกอย่างที่ผมได้รับครับ ว่าเมืองที่คึกคัก สีสันยามราตรี มีนักท่องเที่ยวเยอะ ไม่ได้จำเป็นว่าต้องน่าอยู่เสมอไป
 
ผมกับเก่งค่อนข้างจะไปไหนมาไหนกันบ่อยซักหน่อย เพราะว่าผมโทรศัพท์หาแพนไม่ค่อยติด ก็เรา 2 คน ผมกะเก่ง ก็ไปเที่ยวตอนนี้แทบว่าจะเกือบทั่ว NYC แล้วอ่ะครับ ก็ครั้งนึงก็ไปเที่ยวซักที่ สองที่ ไม่ได้รีบว่าจะไปทุกที่ภายใน 1 หรือ 2 เดือน เรื่องเที่ยวก็เป็นแค่เรื่องประกอบอ่ะครับ ไว้ผ่อนคลายเฉย ๆ เพราะเสาร์อาทิตย์อยู่บ้านเฉย ๆ ก็ไม่รู้จะทำอะไร ก็ติดนิสัยมาจากไทยเลยครับ อยู่กับบ้านไม่ค่อยเป็น  ส่วนเรื่องปัญหาต่าง ๆ ทั้งผมกับเก่ง กับแพน ก็มักจะเล่ากันฟังบ่อย ๆ เพราะว่าก็มีไทยด้วยกัน 3 คน ถ้าไม่คุยไทยด้วยกัน แล้วก็ไม่รู้จะไปคุยไทยกับใครแล้ว จริง ๆ นะ พวกเราคุยไทยทุกครั้งที่เจอกันเลย เพราะเราคิดว่า ภาษาอังกฤษ มันใช้ตลอดเวลา แล้วใช่ว่าทำไมต้องไปบังคับใจตัวเองในเมื่อมันก็ไม่ได้เป็นปัญหามากมาย ผมก็ได้มีโอกาสพาเพื่อน ๆ คนไทยที่มาจากรัฐอื่น ๆ เที่ยวรอบ NYC มาก็หลายครั้ง หลาย ๆ คนเกิดความอิจฉา แต่ผมก็ได้แต่บอกไปทุก ๆ ครั้งว่า มันต้องมีอะไรดีซักอย่างในตัวเมือง ในโรงเรียนของเพื่อน ๆ นะ ลองหาให้เจอสิ จริง ๆ แล้วมีเมืองใหญ่ใกล้ ๆ นี่ไม่ค่อยดีต่อกระเป๋าสตางค์เท่าไรเลยนะ มักจะใช้จ่ายเกินงบตลอดทุก ๆ เดือนเลย แทบควบคุมค่าใช้จ่ายรายเดือนไม่ค่อยได้เลย เฮ้อ T_T เพราะฉะนั้นแล้ว มันก็ได้อย่าง เสียอย่างนะ
 
สุดท้ายนี้ ผมกับเก่ง ก็จะไปพรอมด้วยกัน โดยเก่งจะมาพรอมของต้นไม้ เพราะว่าอยากให้เก่งมา senior prom จริง ๆ แบบของโรงเรียนเอกชนคริสเตียนอย่างโรงเรียนผม ก็เล่นไปจัดซะถึงปราสาทเลยอ่าสิ ค่าตัวก็แพงหูฉี่ แต่ผมคงไม่ต้องจ่าย เพราะว่าผมว่าจะขอ principal ลดราคาให้ผม ส่วนตั๋วของเก่งก็คงจะหารกันจ่าย เล่นราคาตั้ง 80 ดอลล่าอ่ะ เฮ้อ... T_T หลังจากพรอมก็คงต้องเตรียมแพคกระเป๋ากลับไทยแล้วสินะ กลับไปก็ต้องเตรียมตัวสอบเข้ามหิดลก่อน เพราะว่าเรื่องมหาลัยที่นี่ก็เรียบร้อยแทบทุกอย่างแล้ว กลับไทยไปคงเรียนมหิดลเทอม 1 แล้วมาเรียนต่อที่อเมริกา เทอม 2 ครับ ส่วนแพนกับเก่งก็คงไปต่อ ม.6 ให้จบก่อน แพนมีแผนว่าจะมาเรียนต่อตรีที่อเมริกาด้วย แต่เก่งยังไม่มั่นใจ แต่ผมก็มั่นใจว่าจะกลับมาเรียนต่อตรีที่นี่เหมือนกันครับ พวกเรา 3 คนก็สอบ SAT กันหมด ก็มีอะไรตรงไหนก็ชอบถามกัน ก็เป็นความสุขอีกอย่าง แต่ก็เป็นทุกข์ที่ต้องไปสอบกับข้อสอบมาราธอน 10 sections 4 ชั่วโมง สิครับ ยังไงซะนี่ก็เป็นจุดเริ่มต้นของประสบการณ์ในรั้วมหาลัย
 
รัก
จาก ต้นไม้
 
ปล. เว็ป
http://www.afs44usa.com << เว็ปรุ่น AFS USA 44 ครับ
http://www.oheka.com << ที่จัดงานพรอมของผม
4/12/2006

Tough week

สวัสดีครับเพื่อน ๆ
 
มาอัพอีกตามเคย ตามประสาคนน่าเบื่อ เหอะ ๆ ก็นะ ชีวิตก็กองอยู่กับหนังสือกองโตนี่แหละ เหอะ ๆ ทั้งปีทั้งชาติมีหนังสือดี ๆ กะเค้า ก็ไม่เคยอ่านจนจบ หรืออ่านแค่ 1-2 หน้า (หรือ 1-2 บรรทัดหว่า??) นี่แหละ เฮ้อ... พอไปเจอข้อสอบ SAT กับ ACT ก็ได้แต่ก้มดูแล้วก็ สุ่ม แป๊กกกก ตอบ A สุ่ม แป๊กกกก ตอบ C เหอะ ๆ เอ่อ อันนี้ก็ไม่ได้ถึงกับว่าทำตลอดทั้งข้อสอบนะ มีหวังมหาลัยเขี่ยใบสมัครทิ้งก่อนสอบสัมภาษณ์แน่ ๆ หึหึ จริง ๆ แล้วก็พอทำได้บ้างนะ ส่วนตัวแล้วใครจะคิดยังไง เราชอบ SAT มากกว่า ACT เยอะเลย ตรงไหนหรอ ตรงที่ ACT มันให้เวลาทำโคตรน้อยเลยอ่ะ ทำไม่ทันเลยหลัง ๆ นี่ขนาดเลือกทำข้อง่าย ๆ ก่อนนะ ยังทำไม่ทันเลย วิชาอังกิด 75 ข้อ 45 นาทีอ่ะ คิดดู แล้วก็เลข 60 ข้อ 60 นาที วิทย์ 40 ข้อ 45 นาที (เจอฟิสิกส์ อึม รู้สึกว่าจะเป็นโปรเจคไทล์มั้งที่เจอ แล้วก็เคมี เรื่อง Carbon กับ พวกไอออนิค ลืมหมดแล้วตั้งแต่ ม.4 เหอะ ๆ ก็ใช้ความรู้คู่การเดาไปเยอะ ชีวะ ถูกจัย ตอบได้หมด หึหึ) เราก็เซง ๆ วันที่สอบ ACT นะ ประมาณว่าทั้งห้องสอบเจอคนผิวสีดำหมดเลย -*- แถมฝนก็ตกอีก เฮ้อ... ยังไม่พอเพิ่งจะหายไข้ เป็นหวัดรุนแรง 1-2 วันก่อนสอบ หัวมึนหมดเลย เซงมาก ๆ ครับ แต่ก็ผ่านมาแบบว่า อ่านะ คะแนนคงดูไม่ได้แน่นอน เอิ๊ก ๆ แต่ SAT ค่อนข้างมีความหวังมากกกว่าหน่อย เพราะเวลาค่อนข้างแฟร์ ๆ เราก็ทำแบบไม่รีบ ไม่เดามาก ก็ 17 นี้ประกาศผล เด่วก็รู้ชะตาตัวเอง ทันตะ - U CONN, Biology - Stony Brook U ว่าจะได้ไม่ได้ก็คราวนี้แหละ หึหึ
 
สัปดาห์นี้เราเซ็ง ๆ ตัวเองพิกล ได้ D อีกแล้ว (68/100 คะแนน) AP Statistics เซงมาก ๆ เกรตเทอม 3 มีหวังร่วงเหลือแค่ C เอง กะไอ่แค่ Chapter Test ยังได้ D สอบ AP exam จะเหลือไรหรอ มีหวังได้ 1 อ่าดิ 555+ แต่ก็นะ เราก็ว่าอยากตั้งใจทำ AP exam ให้ได้คะแนนดี ๆ เพราะว่ามันเป็น Final ไปในตัวด้วย เฮ้อ ส่วน AP Calculus อ่าหรอ ไม่แพ้กันครับ ได้ C- (70/100 คะแนน) เหอะ ๆ เซงมาก ๆ แรเงาผิด ไปแรเงาตรง possitive แต่คำตอบที่เขียนเป็น negative (โง่จริง ๆ เรา สับเพร่ามาก ๆ) โดนหักไปเลยข้อนั้น 10 คะแนน T_T อันอื่น ๆ ก็ผิดบ้าง ถูกบ้าง Multiple Choice 5 ข้อ ถูก 2 ข้อ ผิด 3 ข้อ (สมควรได้ C- แหละ ก๊ากๆๆๆ) เราไม่สอบ AP Calculus แต่คงสอบ Final แทน เฮ้อ AP Biology ช่วงนี้กำลังฟิตจัด หึหึ เพราะว่าต้นไม้จะได้ credit ด้วย ถ้าสอบ AP exam ได้ 4-5 ก็จะได้ credit มหาลัย ก็จะได้ไม่ต้องเรียนเพิ่มให้เหนื่อย จะได้ลงวิชาอื่น ๆ ที่ตื่นเต้น ๆ กว่านี้ได้ (บางที AP Bio ก็น่าเบื่อนะ แบบว่าจด จด จด เข้าไป กับ อ่าน อ่าน อ่าน แล้วก็ lab lab lab ก็วนเวียนเป็นวัฐจักรอยู่อย่างนี้นี่แหละ)
 
จริง ๆ ไม่มีอะไรหรอกวันนี้ มาบ่นแก้เซ็งเฉย ๆ ตอนนี้เรียนอะไร อะไร ก็ยากไปหมดเลย ยิ่งใกล้สอบ AP exam ขึ้นมาทุกทียิ่งกดดันตัวเองเข้าไปอีก T_T 28 เมษานี้ ต้นไม้มีคอนเสริต Country American กับเพื่อน ๆ วง FTC ของโรงเรียนครับ ก็นะ มาเมกาเราหลงเสน่ห์เพลงลูกทุ่งอเมริกา หรือ Country Music ด้วยอ่ะ ยิ่งเฉพาะตอนไป Mississippi นะ เปิดคลื่นวิทยุไหน ๆ ก็มีแต่เพลงลูกทุ่ง ฟังแล้วมันมีความสุข ก็เหมือนฟังเพลงหมอลำบ้านเรา (เราเป็นคนอีสาน) คอนเสริตนี้ต้นไม้ก็จะร้องเพลง Jackson กับเพื่อนผม Sam เป็นเพลงนึงที่ชอบมาก ๆ ตอนที่ได้ดูหนังเรื่อง Walk The Line ที่เป็นชีวประวัติของ Johnny Cash นะ ชอบมาก ๆ เลย ตอนนี้โหลด Soundtracks มาทุกเพลงเลย ชอบฟังมาก ๆ มีนักร้อง Country หลาย ๆ คนในดวงใจ เช่น American Idol ปีที่แล้ว หรือว่า Shinia Twain ก็ชอบเหมือนกัน ส่วนนักร้องชายก็ชอบ Counting Crows อ่ะ ที่เคยร้อง Soundtrack ของ Shreak 2 ส่วนตัวแล้วชอบนักร้องคนนี้มานานแล้ว
 
ตอนนี้เจ็บใจตัวเอง ไม่น่าปล่อยให้เป็นหวัดเลย เจ็บคอ ไม่มีเสียง ไม่ได้ร้องเพลงมาเกือบอาทิตย์แล้ว เพราะว่า hit โน๊ตสูง ๆ ไม่ได้ T_T ตอนนี้ก็ทั้งกินยา อมยา ดื่มชา ทุกอย่าง ที่จะสามารถเอาเสียงตัวเองกลับมาให้ได้เพราะว่าอีกแค่ 2 อาทิตย์ก็จะถึงคอนเสริต FTC แล้ว อยากร้องไห้ ๆ T_T อะไรหลาย ๆ อย่างมันมารุมล้อม ทั้งต้องอ่านหนังสือสอบ ซ้อมคอนเสริต หวัด ซ้อมแบดมินตันกับทีม ทำFundraiser กับ Prom Committy เฮ้อ -*- ความเหนื่อยมันก็เข้ามาถามสิ อิจฉาจังเลยคนอื่นๆ ไม่เห็นต้องเรียนหนักเท่าเรา ไม่เห็นต้องทำกิจกรรมเยอะเท่าเรา เค้าก็อยู่ดีมีสุขของเขา เราก็อยู่ดีมีทุกข์ของเราต่อไป อีกสอบเดือนกว่า ๆ ก็จะกลับไทยแล้ว กลับไปก็ต้องไปยุ่งวุ่นวายเรื่องงาน เรื่องเงิน อีก T_T ไอ่การที่จะทำให้ตัวเองประสบความสำเร็จในชีวิตนี่มันยากจริง ๆ เนอะ ว่ามั้ย
 
บ่นจนเหมือนคนแก่แล้ว ผมก็หงอกแล้ว ไว้มาบ่นใหม่คราวหลังนะ ยังไงก็ทน ๆ อ่านละกัน
 
รักเสมอ
ต้นไม้
4/4/2006

AP Bio trip to Bronx zoo

Hey
 
Last Friday, me and my AP Biology class went to Bronx zoo in the Bronx, NYC. It's a very big zoo but not as big as the Korat Zoo in the province that I lived in Thailand. It's a very beautiful zoo actually. I like the Skyfari, the cable carts that we ride was very fun. I love the Polar Bear exihibit and the Jungle World. I was surprise that they have many kind of animals that lives in Thailand and I really really love the environment in the Jungle world that really really similar to the weather in Thailand. I missed the weather in Thailand at that time.
 
Last Saturday, I took the SAT exam. It was very hard but it will helps me to get into the colleges here. I tried the best I can and I'm gonna take it again in May and next Saturday, I'm gonna taking the ACT exam. It's the same as SAT but it includes Science Resoning. I don't think the science part wouldn't be a big problem for me.
 
Nothing really special for me right now. This month is the perparing month because I have 2 entrance exams (SAT and ACT) and also I'm gonna have the AP exams in Statistics and Biology next month. All of my AP teachers teach so fast and give the quizes and tests every weeks to get it done by the week before the AP exam so we can have more time to review and do the mock tests.
 
Thanks for reading my blog, I love everyone
Mike